Âlem henüz uykudayken, sükûnetin koynunda kalbimi bütün nurların kaynağına çeviriyorum. Varlığımın derinliklerine işlenmiş, yalnızca Senin işitebileceğin sessiz yakarışlarım var. Bu umutları kapına getiriyorum; talep eden bir nefsin aceleciliğiyle değil, şefkatli bir ele uzanan çocuğun teslimiyetiyle. Dileklerimin kendi vaktinde yeşermesi için bana sabır ver. Biliyorum ki duanın icabet yolunda, henüz idrak edemediğim nice hikmetli duraklar gizli. Kalbimi yumuşak, ruhumu şu hakikatle kavi kıl: Bana yazılan bana ulaşacaktır, benden kaçan ise asla nasibim olmayacaktır. Tereddüt kapıları ardına kadar açılsın ve Senin hikmetinin ziyası, ruhuma fayda getirecek yolları aydınlatsın. Bu ‘kalbi dileklerin kabulü duası’ ile, her kilitli kapının anahtarının Senin elinde olduğuna şahitlik ediyorum. Şayet muratlarım lütuf mürekkebiyle yazılmışsa, onları hakikatin ışığına çıkar. Yoksa, onları koruyan bir perde altındaysa, gönlüme o teslimiyetin huzurunu bahşet. Ömrüm, Senin merhametinin bir aynası olsun ve aldığım her nefeste, zaten var olan güzelliklerin şükrüyle dolsun.
