Sabahın seher vaktinde, bedeni saran sızı ruhun ağırlığına karıştığında, nazarlarımızı tüm dertlerin devası olan Rabbimize çeviririz. Acizliğimizi ikrar edip şifa niyetine bir dua okumak, sadece ağrıdan kurtulmayı değil, bedenin derinlerinde ilahi bir huzuru aramaktır.
Ey kırık kalplerin ve yorgun bedenlerin Şifası! Bu zayıf kuluna rahmet nazarıyla bak. Her sızının ritmini, her günkü sabrın sessizliğini ve canın yeniden dirilme arzusunu en iyi Sen bilirsin. Gün ışığı odaya yayılırken, rahmetin her sinire, her kemiğe ve her nefese bir şifa eli gibi dokunsun. Bedene esenlik ver, hastalık izlerini yıka ki, atılan her adım yeniden şükür dolu bir nağmeye dönüşsün.
Dileriz ki afiyetin nuru geri dönsün; çekilen sancılar, yerini huzur ve güç dolu bir teslimiyete bıraksın.
Bu şifa mevsiminde sabrımızı artır; bilinsin ki sessizlikte bile derin bir yenilenme gizlidir. Bu dua, bedenin yeniden hayata tutunacağı vakte kadar kalbe bir sığınak olsun. Her bir şifa vesilesini ve dinlenme anını bereketli kıl; zira Sen, sağlığın yegâne kaynağısın ve Sen ol dersen, her şey en güzel surette şifaya kavuşur.